Catedral-Basílica do Santíssimo Salvador 01-08-2025
O Senhor falou a Moisés, dizendo: “São estas as solenidades do Senhor em que convocareis santas assembleias no devido tempo: No dia catorze do primeiro mês, ao entardecer, é a Páscoa do Senhor. No dia quinze do mesmo mês é a festa dos Ázimos, em honra do Senhor. Durante sete dias comereis pães ázimos. No primeiro dia tereis uma santa assembleia, não fareis nenhum trabalho servil; oferecereis ao Senhor sacrifícios pelo fogo durante sete dias. No sétimo dia haverá uma santa assembleia, e não fareis também nenhum trabalho servil”.
O Senhor falou a Moisés, dizendo: “Fala aos filhos de Israel e dize-lhes: ʽQuando tiverdes entrado na terra que vos darei, e tiverdes feito a colheita, levareis ao sacerdote um feixe de espigas como primeiros frutos da vossa colheita. O sacerdote elevará este feixe de espigas diante do Senhor, para que ele vos seja favorável: e fará isto no dia seguinte ao sábado. A partir do dia seguinte ao sábado, desde o dia em que tiverdes trazido o feixe de espigas para ser apresentado, contareis sete semanas completas. Contareis cinquenta dias até o dia seguinte ao sétimo sábado, e apresentareis ao Senhor uma nova oferta. O décimo dia do sétimo mês é o dia da Expiação. Nele tereis uma santa assembleia, jejuareis e oferecereis ao Senhor um sacrifício pelo fogo.
No dia quinze deste sétimo mês, começa a festa das Tendas, que dura sete dias, em honra do Senhor. No primeiro dia haverá uma santa assembleia e não fareis nenhum trabalho servil. Durante sete dias oferecereis ao Senhor sacrifícios pelo fogo. No oitavo dia tereis uma santa assembleia, e oferecereis ao Senhor um sacrifício pelo fogo. É dia de reunião festiva: não fareis nenhum trabalho servil. Estas são as solenidades do Senhor, nas quais convocareis santas assembleias para oferecer ao Senhor sacrifícios pelo fogo, holocaustos e oblações, vítimas e libações, cada qual no dia prescritoʼ”.
(1Pd 1, 25)
℣.: O Senhor esteja convosco.
℣.: Naquele tempo, dirigindo-se para a sua terra, Jesus ensinava na sinagoga, de modo que ficavam admirados. E diziam: “De onde lhe vem essa sabedoria e esses milagres? Não é ele o filho do carpinteiro? Sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas? E suas irmãs não moram conosco? Então, de onde lhe vem tudo isso?” E ficaram escandalizados por causa dele. Jesus, porém, disse: “Um profeta só não é estimado em sua própria pátria e em sua família!” E Jesus não fez ali muitos milagres, porque eles não tinham fé.
℟.:Kýrie, eléison.
Christe, eléison.
℟.:Christe, eléison.
Kýrie, eléison.
℟.:Kýrie, eléison.
Iésu, audi nos.
℟.: Iésu, audi nos.
Iésu, exáudi nos.
℟.: Iésu, audi nos. Pater de cáelis, Deus,
℟.: miserére nobis.
Fili, redémptor mundi, Deus,
℟.: miserére nobis.
Spíritus Sancte, Deus,
℟.: miserére nobis.
Sancta Trínitas, unus Deus,
℟.: miserére nobis.
Iésu, fili Dei vivi,
℟.: miserére nobis.
Iésu, splendor Patris,
℟.: miserére nobis.
Iésu, candor lucis aetérnae,
℟.: miserére nobis.
Iésu, rex glóriae,
℟.: miserére nobis.
Iésu, sol iustítiae,
℟.: miserére nobis.
Iésu, fili Maríae Vírginis,
℟.: miserére nobis.
Iésu amábilis,
℟.: miserére nobis.
Iésu admirábilis,
℟.: miserére nobis.
Iésu, Deus fortis,
℟.: miserére nobis.
Iésu, pater futúri sáeculi,
℟.: miserére nobis.
Iésu, magni consílii ángele,
℟.: miserére nobis.
Iésu potentíssime,
℟.: miserére nobis.
Iésu patientíssime,
℟.: miserére nobis.
Iésu oboedientíssime,
℟.: miserére nobis.
Iésu, mitis et húmilis corde,
℟.: miserére nobis.
Iésu, amátor castitátis,
℟.: miserére nobis.
Iésu, amátor noster,
℟.: miserére nobis.
Iésu, Deus pacis,
℟.: miserére nobis.
Iésu, áuctor vítae,
℟.: miserére nobis.
Iésu, exémplar virtútum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, zelátor animárum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, Deus noster,
℟.: miserére nobis.
Iésu, refúgium nostrum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, pater páuperum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, thesáure fidélium,
℟.: miserére nobis.
Iésu, bone pastor,
℟.: miserére nobis.
Iésu, lux vera,
℟.: miserére nobis.
Iésu, sapiéntia aetérna,
℟.: miserére nobis.
Iésu, bónitas infiníta,
℟.: miserére nobis.
Iésu, via et vita nostra,
℟.: miserére nobis.
Iésu, gáudium angelórum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, rex patriarchárum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, magíster apostolórum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, doctor evangelistárum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, fortitúdo mártyrum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, lumen confessórum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, púritas vírginum,
℟.: miserére nobis.
Iésu, coróna sanctórum ómnium,
℟.: miserére nobis.
Propítius esto,
℟.: parce nobis, Iésu.
Propítius esto,
℟.: exáudi nos, Iésu.
Ab omni malo
℟.: líbera nos, Iésu.
Ab omni peccáto
℟.: líbera nos, Iésu.
Ab ira tua
℟.: líbera nos, Iésu.
Ab insídiis diáboli
℟.: líbera nos, Iésu.
A spíritu fornicátionis
℟.: líbera nos, Iésu.
A morte perpétua
℟.: líbera nos, Iésu.
A negléctu inspiratiónum tuárum
℟.: líbera nos, Iésu.
Per mystérium sánctae incarnátionis túae
℟.: líbera nos, Iésu.
Per nativitátem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per infántiam tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per diviníssimam vitam tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per labóres tuos
℟.: líbera nos, Iésu.
Per agóniam et passiónem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per crucem et derelictiónem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per languóres tuos
℟.: líbera nos, Iésu.
Per mortem et sepultúram tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per resurrectiónem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per ascensiónem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per sanctíssimae eucharístiae institutiónem tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Per gáudia tua
℟.: líbera nos, Iésu.
Per glóriam tuam
℟.: líbera nos, Iésu.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi,
℟.: parce nobis, Iésu.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi,
℟.: exáudi nos, Iésu.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi,
℟.: miserére nobis, Iésu.
Iésu, ℟.: Audi nos.
Iésu, ℟.: Audi nos.
Iésu, ℟.: Exáudi nos.
Iésu, ℟.: Exáudi nos.
Pres.: Oremos: Senhor Jesus Cristo, que dissestes: “Pedi e recebereis, buscai e achareis, batei e abrir-se-vos-á”, nós vos suplicamos que concedais a nós, que vos pedimos, os sentimentos afetivos de vosso divino amor, a fim de que vos amemos de todo o coração e que esse amor transcenda por nossas ações. Permiti que tenhamos sempre, Senhor, um igual temor e amor pelo vosso santo nome, pois não deixais de governar aqueles que estabeleceis na firmeza do vosso amor. Vós que viveis e renais pelos séculos dos séculos.
℟.: Amém.
Pres.: A paz do Senhor esteja sempre convosco.
℟.: O amor de Cristo nos uniu.
Cordeiro de Deus, que tirais o pecado do mundo, tende piedade de nós.
Cordeiro de Deus que tirais o pecado do mundo, dai-nos a paz.
Pres.: Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal se transforme para nós em remédio eterno.
Então o sacerdote pode voltar à cadeira. É aconselhável guardar algum tempo de silêncio sagrado ou proferir um salmo ou outro cântico de louvor.
.png)